Opisy wykładów

XV Konferencja Informatyka w Edukacji, 70-lecie polskiej informatyki. Następne 30 lat coraz szybszego rozwoju
Prof. Włodzisław Duch
Katedra Informatyki Stosowanej i Laboratorium Neurokognitywne
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

W 1988 roku nie było monitorów i telewizorów LCD, aparatów i kamer cyfrowych, pamięci na kartach, notebooków, tabletów, smartfonów, nie było WWW, Googla ani sieci społecznościowych. Technologia informatyczna dramatycznie wpłynęła na kształt świata, przyspieszyła globalizację, zmieniła relacje społeczne i sposób, w jaki pracujemy. Nie potrafimy dokładnie przewidzieć, jaki będzie świat za 30 lat, ale rozwój technologii ciągłe przyspiesza i zmiany będą na pewno jeszcze większe niż w poprzednim okresie. U ich podstaw stać będzie rozwój nanotechnologii, technologii komputerów kwantowych i neuromorficznych, internetu rzeczy, sztucznej inteligencji, robotyki i informatyki kognitywnej, a także możliwości bezpośredniego oddziaływania na ludzkie mózgi, rozwój technologii neurokognitywnych.
Czy doprowadzi nas to do katastrofy, zagłady ludzkości, czy raczej do utopijnej wizji transhumanistów, ery powszechnej szczęśliwości?

XXV lat Olimpiady Informatycznej
Prof. Krzysztof Diks
Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki
Uniwersytet Warszawski

W roku szkolnym 1993/1994 narodziła się najmłodsza olimpiada przedmiotowa w Polsce w obszarze nauk ścisłych i przyrodniczych – Olimpiada Informatyczna. Celem Olimpiady jest umożliwianie uczniom uzdolnionym informatycznie udział w szlachetnej rywalizacji na wiedzę i umiejętności z rówieśnikami z całego kraju, a najlepszym mierzenie się z najlepszymi młodymi informatykami z całego świata. Uczestnicy Olimpiady muszą wykazać się umiejętnościami analizowania problemów algorytmicznych, ich specyfikowania, układania wydajnych algorytmów i implementowania ich w językach programowania wysokiego poziomu, doboru stosownych struktur danych, testowania programów, pracy w środowisku programistycznym. Po prostu muszą działać tak, jak zawodowi informatycy.

Na wykładzie opowiemy o przeszłości i teraźniejszości Olimpiady i jej uczestników, jak też ich wpływu na rozwój polskiej i światowej informatyki.

Subiektywna inwentaryzacja ćwierćwiecza (w pięciu odsłonach)
Prof. Jan Madey
Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki,
Uniwersytet Warszawski

(... niespodzianka)

Jak myśleć komputacyjnie od najmłodszych lat
Prof. Maciej Sysło
Wydział Matematyki i Informatyki
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Od jakiegoś czasu myślenie komutacyjne pojawia się niema w każdym dokumencie, pracy, prezentacji dotyczących zwłaszcza edukacji informatycznej i jej powiązań z innymi edukacjami. Pojawia się i nadal nie wiadomo, o co chodzi: jak myśleć komputacyjnie, jaki to ma związek z informatyką i innymi przedmiotami, co wnosi nowego. Można odnieść wrażenie, że to inna nazwa tego co było i jest kontynuowane bez żadnych zmian. A jednak to "nowa jakość" w kształceniu. Wystąpienie będzie poświęcone tym elementom procesu rozwiązywania problemów, które wnoszą wkład do myślenia komputacyjnego i jednocześnie spiralnie wzbogacają kompetencje rozwiązywania problemów z rożnych dziedzin. Jeden z przykładów będzie dotyczył początków edukacji informatycznej w nauczaniu wczesnoszkolnym, a drugi - edukacji polonistycznej w szkole ponadpodstawowej.

DT for IT, czyli design thinking a branża IT
Dr hab. Rafał Moczkodan
Wydział Filologiczny, Instytut Literatury Polskiej
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

W czasie wykładu zostanie przedstawiony i omówiony proces myślenia projektowego "design thinking" (David M. Kelley) i możliwości jego zastosowania w branży informatycznej. Zostaną wskazane te etapy procesu, które korespondują z myśleniem komputacyjnym, a także przedstawione będą przykłady zastosowania "design thinking" w branży IT.

Sieci komputerowe - myślenie komputacyjne w praktyce
Dr Mariusz Piwiński
Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Sieci komputerowe stanowią jeden z najszybciej rozwijających się działów technologii informacyjno-komunikacyjnych ICT (ang. Information and Communication Technologies), które w błyskawiczny sposób z rozwiązań typowo biznesowych zostały przeniesione do prawie wszystkich sfer życia codziennego. Stało się tak, między innymi, za sprawą powszechnego dostępu do Internetu, który jest wykorzystywany do realizacji różnorodnych usług. Niezależnie mamy do czynienia z coraz większą liczbą urządzeń, których typowa funkcjonalność rozszerzana jest poprzez podłączenie do sieci teleinformatycznej. Dotyczy to nie tylko urządzeń mobilnych takich jak smartfony czy tablety, ale również urządzeń codziennego użytku takich jak telewizory, lodówki, moduły oświetleniowe czy nawet zamki drzwiowe. Bezpośrednim przejawem tego typu działań jest zjawisko nazywane Internetem Rzeczy (ang. Internet of Things).

Częściami składowymi IoT są:

  1. Urządzenia, pozwalające na gromadzenie, przesyłanie danych oraz wykonywanie pewnych działań,
  2. Systemy teleinformatyczne, zajmujące się przetwarzaniem informacji,
  3. Sieci teleinformatyczne, służące do łączenia poszczególnych urządzeń oraz systemów teleinformatycznych,
  4. Procesy wykorzystywane do przetwarzania informacji, podejmowania działań, sterowania urządzeniami oraz prognozowania zachowań.

Podstawowym celem Internetu Rzeczy jest stworzenie inteligentnych obszarów, czyli budynków, miast, sieci energetycznych, samochodów czy autostrad, które będą wspierać ludzi zarówno w pracy jak i życiu codziennym.
Realizacja takiego podejścia wymaga budowy oraz utrzymywania wydajnych sieci teleinformatycznych. To z kolei pociąga za sobą coraz większe wymagania stawiane administratorom. Dotyczą one nie tylko wiedzy oraz umiejętności praktycznych, ale przede wszystkim logicznego i analitycznego myślenia, a także umiejętności szybkiego wyciągania prawidłowych wniosków i rozwiązywania pojawiających się problemów. Takie działania znakomicie wpisują się w tzw. myślenie komputacyjne, które obecnie stosowane jest w wielu dziedzinach życia, w tym również w edukacji.

Podczas wystąpienia przedstawione zostaną praktyczne przykłady wykorzystania myślenia komputacyjnego w procesie nauczania zagadnień związanych z sieciami komputerowymi. Opisane zostaną scenariusze zadań, których realizacja wymaga nie tylko posiadania wiedzy teoretycznej i praktycznej, ale również zastosowania jej podczas rozwiązywania napotkanych problemów. Tego typu działania rozwijają podczas nauki krytyczny sposób myślenia, bardzo mocno ceniony na współczesnym rynku pracy. Wystąpienie stanowi zebranie wieloletniego doświadczania dotyczącego nauczania sieci komputerowych realizowanego w różnych grupach wiekowych.

Jak pracować z uczniem, by został olimpijczykiem - oczami
byłego olimpijczyka

prof. Krzysztof Stencel
Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki, Uniwersytet Warszawski
Wydział Matematyki i Informatyki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika

W swoim wykładzie zamierzam opowiedzieć o swoich doświadczeniach w przygotowywaniu zawodników/uczniów do konkursów informatycznych, a raczej tych programistycznych. Doświadczyłem w swojej karierze niemal wszystkiego, co może spotkać uczestnika, trenera a także jurora zawodów. Najtrudniejszą rolą jest trener. Ten ostatni etap mojej kariery to także pasmo porażek, którymi nie wolno się zniechęcać.

Podstawa programowa informatyki w szkole ponadpodstawowej - algorytmika, programowanie i myślenie komputacyjne
Dr Anna Beata Kwiatkowska
Wydział Matematyki i Informatyki
Uniwersytet Mikołaja Kopernika

Za rok rozpoczniemy nauczanie informatyki w szkole ponadpodstawowej w myśl nowej Podstawy programowej kształcenia ogólnego. Wprowadzenie nauki algorytmiki i programowania oraz kształcenia myślenia komputacyjnego od najmłodszych lat w szkole, pociagnęło za sobą zmianę zapisów podstawy również na poziomie szkoły ponadpodstawej. Podczas wystąpienia będą prowadzone rozważania: Czy dobrze rozumiemy zmiany na poziomie rozszerzonym? Czy wiemy, jak realizować informatykę w klasach na poziomie podstawowym?

Współpraca








 

Toruń